Zoeken
  • Damaris

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...


“Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…” is een bekende spreuk uit het sprookje van Sneeuwwitje. Wat zie jij als je in de spiegel kijkt?

Je hebt mensen die geen enkele aandacht geven aan hoe ze eruit zien, zichzelf nauwelijks verzorgen. En dan zeggen dat ze zichzelf gewoon accepteren zoals ze zijn.

Er zijn ook mensen die voor elk rimpeltje naar de plastisch chirurg rennen en zich elke dag vol smeren onder dikke lagen make up om er maar zo ‘perfect’ mogelijk uit te zien met als gevolg dat je niks meer ziet van wie ze werkelijk zijn.

Tussen die 2 uitersten speelt mijn werkveld zich af. Wat liggen er voor mogelijkheden tussen jezelf verwaarlozen en overcompenseren? Zijn beiden niet 2 kanten van dezelfde medaille? Kun je jezelf accepteren en toch ergens niet blij mee zijn? Betekent jezelf volledig accepteren dat je alles mooi moet vinden van jezelf? Persoonlijk denk ik van niet.

Accepteren is aanvaarden dat je bent zoals je bent en dat daar mooie en minder mooie dingen bij zitten. Accepteren is daar vrede mee sluiten ipv daarover te ‘obsessen’. Maar het betekent volgens mij ook dat je aandacht mag geven zowel aan de mooie kanten als aan de minder mooie kanten en daar op zo’n manier mee omgaan dat jij je lekker in je vel voelt en mensen JOU zien. Door te werken met kleuren en vormen in je kleding en make up kun je de aandacht ergens naartoe leiden of juist vanaf brengen. Je kunt stellen dat je dan niet volledig accepteert hoe je eruit ziet. Maar is dat zo?

Er is een emotioneel-psychische component in dit hele verhaal waar ik aandacht aan wil geven. Laat ik het verduidelijken met een voorbeeld uit mijn eigen leven.

Ik ben chronisch ziek, vrijwel altijd moe en heb de pech dat die moeheid duidelijk zichtbaar is in mijn gezicht. Ik krijg dan ook vaak de opmerking ‘wat zie je er moe uit’ hetgeen mijn aandacht nog meer vestigt op het feit dat ik me belabberd voel. Voorheen gebruikte ik qua make up eigenlijk alleen oogpotlood en mascara. Langzaamaan breid ik mijn assortiment uit en sinds een tijdje doe ik, bij wijze van experiment, regelmatig de hele mikmak op mijn gezicht. Uitgangspunt daarbij is nog steeds een natuurlijke look. Ik vind namelijk het bekende ‘maskereffect’ wat je soms ziet bij foundation verschrikkelijk. (Dat wordt mede veroorzaakt door verkeerde kleur en teveel foundation). Als ik make up draag, wil ik nog steeds herkenbaar zijn als Damaris.

Ik krijg sinds mijn experiment nogal wat complimentjes dat ik er zo goed uit zie. Een vreemde gewaarwording, want dat hoorde ik niet vaak en daarbij, ik voelde me vreselijk moe. Maar omdat ik dat niet continu bevestigt kreeg, maar het tegenovergestelde...had dat een emotioneel-psychische effect: Door aandacht aan mijzelf te geven, make up te gebruiken die aansluit bij mijn natuurlijke kleuren, lukt het om de sterke aftekening van wallen en donkere kringen te verdoezelen. Mensen zien daardoor MIJ ipv mijn wallen. Daardoor word ik niet continu geconfronteerd met mijn moeheid als ik in de spiegel kijk of mensen ontmoet…want ik zie er niet zo moe uit als ik me voel en ik krijg complimentjes waardoor je je ook al beter gaat voelen. Zo heeft hoe ik er uitzie invloed op hoe ik me voel…Je kunt een bepaald gevoel over jezelf zo versterken of afzwakken.

Zo kun je ook, als je bv klein bent en daar moeite mee hebt, met simpele optische trucjes de aandacht daar vanaf leiden. Je lengte veranderd niet, dat is nu eenmaal hoe het is, maar je hoeft dat niet te benadrukken. Je kunt optisch langer lijken en als je je daardoor bijvoorbeeld zekerder voelt, dan is dat toch prachtig! Automatisch voel je je beter in je vel en straal je zelfverzekerdheid uit en daar groei je van ;-)

Er is dus een tweerichtingsverkeer tussen hoe je je voelt en hoe je eruit ziet.

Enerzijds is hoe je eruit ziet en de mate van zelfverzorging vaak een indicatie van hoe je je voelt en hoe je over jezelf denkt.

Anderzijds kun je met een verandering van hoe je eruit ziet, invloed uitoefenen op hoe je je voelt over jezelf.

Voor mij gaat een kleuradvies veel verder als alleen maar ‘welke kleur staat je mooi?’ Het gaat over wie jij bent, hoe je over jezelf denkt en voelt, over ruimte innemen in de wereld, zichtbaar mogen zijn. Jezelf accepteren en je mooie eigenschappen omlijsten, zonder de minder mooie eigenschappen te onderdrukken.

Het gaat over uiterlijk en innerlijk, omdat deze onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en invloed uitoefenen op elkaar.

En het is prachtig als innerlijk en uiterlijk steeds meer in harmonie komen met elkaar. Want dat betekent dat JIJ steeds meer in harmonie komt met wie jij bent.


76 keer bekeken

© 2023 by Natural Remedies. Proudly created with Wix.com